Nederigheid 4

"Me oprecht nederig voelen is niet hetzelfde als me oprecht nederig gedragen.
Die twee gaan niet automatisch samen."

Als ik uitga van mijn praktijkervaring, dan gaan deze dingen inderdaad niet altijd samen.
Ten eerste kun je je natuurlijk afvragen wat oprecht nederig gedrag inhoudt en wie de definitie daarvan bepaalt. Zoiets lijkt me heel persoonlijk.

In onze relatie zijn er een paar gedragingen die van mij verwacht worden, ongeacht hoe ik mij daar op dat moment bij voel.
Sommige van deze gedragingen kun je als 'nederig' beschouwen. In onze context zijn ze passend, zoals bijvoorbeeld het feit dat ik altijd als in met Frank in een kamer ben, pas op gelijke hoogte zal gaan zitten na toestemming van hem. Zonder toestemming kan ik gaan zitten, bijvoorbeeld op de grond. Je zou dit een uiting van nederigheid kunnen noemen. Ik plaats mijzelf immers letterlijk lager dan hij.
Voor ons een mooie symboliek van hoe we ons tot elkaar verhouden.
Zulke symbolen zijn belangrijk voor ons geworden in de loop van de tijd. Ze helpen om de D/s levend, actueel en tastbaar te houden. Ze kunnen je soms ineens confronteren met de machtsverhoudingen waarin we leven: schokkend of heel fijn of vreselijk irritant. Om die confrontatie gaat het. Deze symbolen en afspraken bestaan niet slechts op de momenten dat ik mij nederig voel. Ze bestaan altijd en de bedoeling is dat ik ze ook altijd uitvoer. Bij een aantal afspraken speelt wel mee dat ik het moeilijker vind het goed en oprecht te doen, naarmate ik me minder nederig voel en makkelijker naarmate ik me nederiger voel.

Dat lijkt me een logische gang van zaken voor iemand die geen heilige is.

Dat betekent echter niet, in onze situatie, dat ik ze niet uitvoer. Voor ons is immer het uitgangspunt dat hij bepaalt en niet ik. Ook mijn gevoel van een bepaald moment is niet bepalend.
Dus komt het voor dat ik nederig gedrag vertoon zonder me nederig te voelen op dat moment? Jazeker.
En daar is niets mis mee, het gedrag is immers correct? Ik speel niets en veins ook geen nederig gevoel. Ik geef blijk van mijn nederige positie.
Die twee dingen zijn namelijk niet hetzelfde: mijn positie is altijd één van onderworpenheid, ondergeschiktheid. Mijn gevoel geeft soms strijd of zit anders in elkaar. Soms volgt het gevoel de positie, maar dat is geen voorwaarde voor die positie. Die bestaat namelijk ook nog als ik me opstandig, in de werkmodus, gestressed of slaperig voel.

Fake zou ik een situatie vinden waarin ik zelf bepaal welke gedragingen nederig zijn of welk gedrag hoort in onze relatie. Zonder dat Frank dat vraagt, zonder dat Frank er een stem in heeft, zonder dat hij het wil. Dan is het voor ons vorm zonder inhoud en is het leeg gedrag zonder betekenis.
Waarom zou je daartoe over gaan?